School of Sufi Teaching

Szkoła Nauk Sufich

Praktyki Nakszbandi, Mudżaddidi, Cziszti, Kadiri, Szazili

Support the Sufi School
Sufi School is a non-profit charity involved in creating awareness about Sufism and providing authentic Sufi teachings to sincere seekers.

All the teachings are given free of cost and students are not charged for attending our weekly gatherings for teaching, mentoring, discussions and group practices.

Our activities are carried out through voluntary donations. We request you to donate generously to support our work. Any amount of donation to help us to continue this good work will be appreciated and thankfully accepted.

PayPal
Use PayPal to send a donation to the School of Sufi Teaching. You can also add a payment reference.

If you don't have a PayPal account, use this link to make a donation via credit card.

Wire transfer
For transfers in the UK (in GBP) use the details below.

Name: The School of Sufi Teaching
Account Number: 11397222
Sort Code: 40-03-16
Bank: HSBC UK

International transfers
Preferred option for cheap international transfers: Send money to our WISE account.

Medytacja (murakaba)

Wiekowe doświadczenia pokazują, że medytacja prowadzi do wszystkich etapów doskonałości. Z tego powodu, choć szajchowie naszego bractwa również praktykują zikr (recytacje przywołujące pamiętanie Boga) i darud (suplikacje o błogosławieństwo dla Proroka (s.a.w.s.)), murakaba jest najważniejszym komponentem wewnętrznej pracy duchowej.

Początki murakaby sięgają jeszcze powiedzenia Proroka Muhammada (s.a.w.s.): „Uwielbiaj Boga, jak gdybyś Go widział, a jeśli Go nie widzisz, wiedz, iż On widzi ciebie”. Dosłownie murakaba znaczy oczekiwanie lub zapewnienie, czy chronienie.

Użyte jako suficki termin techniczny, znaczenie murakaba polega na oderwaniu się od ziemskich zajęć na pewien czas z zamiarem pielęgnowania duchowego przewodnictwa, które poszukujący otrzymał od swojego szejka.

Innymi słowy, w wewnętrznej istocie człowieka istnieją subtelne centra świadomości. Jeśli po otrzymaniu nauk, ktoś odrywa się od rzeczy przyziemnych po to, aby skupić się na tych subtelnych ośrodkach, to jest to medytacja. Medytacja prowadzi do gnozy i toruje drogę do bliskości z Bogiem. Kiedy poszukujący odrywa się od innych zajęć i siedzi czekajac na błogosławieństwa, prędzej czy później poszukujący zaczyna odczuwać jakąś aktywność w sercu, czasami w postaci ciepła, czasami jako ruch, a innym razem jako uczucie mrowienia.

Podczas medytacji poszukujący nie może skupiać się na duchowej formie lub kolorze serca, ponieważ uwaga musi być skierowana na Boską Esencję, która jest poza wszelkimi cechami. Konieczne jest siedzenie w medytacji przez co najmniej trzydzieści do czterdziestu pięciu minut i nie jest wymagana żadna szczególna pozycja siedząca. Na początku w umyśle poszukującego pojawia się przypływ myśli; nie jest to powód do niepokoju. Hazrat zwykł mawiać, że nie próbujemy skoncentrować naszych myśli, jak to ma być praktykowane w jodze i innych technikach duchowych. Próbujemy obudzić serce.

Gdy serce się przebudzi, myśli stopniowo ustępują. W końcu poszukujący doświadcza dryfowania i wchodzi w inny wymiar. Istnieje różnica między tym dryfowaniem a snem. Dryfowanie jest cieniem unicestwienia. Hazrat Szajch Ahmad Faruki Sirhindi (r.a) powiedział: “On przychodzi i zabiera cię”. We śnie dusza skłania się do niższego królestwa i przyjmuje schronienie w sercu. W stanie dryfowania dusza skłania się do wyższego królestwa i przyjmuje schronienie w jaźni.

Kiedy poszukujący jest w stanie dryfowania, ona/on nie jest świadomy indywidualnej istoty. W tym stanie poszukujący może również doświadczać wizji (kashf). Ponieważ możliwe jest, aby poszukujący miał projekcje myślowe, nie należy przywiązywać do tych doświadczeń żadnej wagi. Hazrat Szajch Ahmad Faruki Sirhindi (r.a.) powiedział: “Te doświadczenia są po prostu po to, aby zadowolić serce poszukującego. Ostateczne przeznaczenie jest przed nami”.

Hazrat Ala’uddin Attar (r.a.) (zm. 1400) powiedział, że medytacja jest lepsza niż praktyka pamiętania negacji i afirmacji. Poprzez medytację możliwe staje się osiągnięcie pozycji namiestnictwa Boga w panowaniu nad światem fizycznym i światem ducha.

Total
0
Shares
Poprzedni artykuł

Duchowe powinowactwo (nisbat)

Następny artykuł

Wspominanie Boga (zikr)

Powiązane posty
Czytaj więcej

Duchowe powinowactwo (nisbat)

Słowo nisbat w języku arabskim oznacza powinowactwo lub związek między dwojgiem ludzi. W terminologii sufickiej jest to powinowactwo, które rozwija się między Bogiem a istotami ludzkimi. Istotą sufizmu jest to, że dana osoba powinna rozwinąć jakąś cechę lub cnotę do…
Czytaj więcej

Duchowy przekaz (tawadżdżuh)

Wielu uczonych uważa trzy uściski anioła Gabriela podczas pierwszego objawienia prorokowi (s.) za formę przekazu. Możemy wywnioskować, że wiedza, którą Gabriel (as) przyniósł od Boga, zaczęła się od przekazania. Prorok (s.) był w jaskini Hira, kiedy Gabriel (as) przyszedł i…
Czytaj więcej

Subtelne ośrodki świadomości

Ogólnie uważa się, iż ciało ludzkie ma jeden ośrodek świadomości: umysł lub mózg. Ale sufi , dzięki swoim duchowym doświadczeniom, odkryli dodatkowe ośrodki percepcji lub wewnętrzne zmysły, które nazwali lata’if (l.p. latifa). W oparciu o intuicyjny wgląd (kaszf ) uznali,…
Czytaj więcej

Realizacja na ścieżce

Badania tych, którzy podróżują ścieżką suficką, są praktyczne i osobiste, a nie teoretyczne, a wynikające z nich realizacje są trudne do przekazania słowami. Wśród pierwszych rzeczy, które uczeń sobie uzmysławia, to jest świadomość wymiaru transcendentalnego. Dostrzegając aspekty wszechświata, które są…